سلام

مدتی است تبلیغات کاندیداهای پارلمان در افغانستان شروع شده است. در یکی از وبسایت های هموطن، پوستر و تبلیغات استاد حاج کاظم یزدانی را دیدم که از حوزه انتخابیه شهر کابل خود را برای احراز کرسی پارلمان کاندید کرده است. دیدن عکس و نام یزدانی خاطرات تلخ و شیرین بسیاری را در من زنده کرد. از روزهای گرم بزم دوستانه در مشهد تا ماجراهای مربوط به قانون احوال شخصیه در کابل. 

آسمان هرات مانند دل مردم بی نوای افغانستان غبار آلود و دلگیر  بود،  چراغهای خانه ثروتمندان نور کمرنگی را در دل سیاه شب نثار می کرد، نور آن آدم را به یاد کرم شب تاب می انداخت . هرات از خیرات سر همسایه های نیکوکار برق دارد ولی خیابان هایش در شب به اسارت تاریکی است. آدم نا آشنا  در دل تاریکی  راه را گم می کند.

 این نوشته کوتاه جناب مناقبی را بخوانید اما تامل بسیار کنید. تا ان جایی که من در جریان قرار گرفتم، برای اولین بار افرادی مانند نسیم فکرت و یونس حیدری به این جریان و اعمال پولسازانه واکنش نشان دادند، ولی به دلایلی، کار انها زیاد مورد توجه قرار نگرفتند. حالا تعداد زیادی حتا از درون علمای شیعی، عمدتا هزارگی، به نقد چنین رفتار هایی پرداخته اند و چنین می کنند. شاید این نقادی با این نگاه یکی از ضروری ترین کار هایی است که اگاهان و دلسوزان مربوط به جامعه ما باید ان را ادامه دهند. امیدواری به توفیق چنین کاری بیشتر از این جا ناشی می شود که نقد پدیده استفاده اغفالگرانه از دین، اکنون توسط لایه دینگرا و اگاهان به دین شروع شده است.

بنا است که بخشی دیگری/ صفحه دیگری به سایت افزوده شود. در این قسمت نوشته های دوستان به زبان های غیر از زبان دری نشر خواهند شد. البته بنا نیست که سایت دو زبانه شود، چون اداره اش وقت و توانایی کافی می خواهد که میسر نیست. 

جمعه 18/4/1389  هوا کاملا آفتابی است.  خورشید چنان زمین هرات را  گرم کرده که باد صد بیست روزه هرات مانند تفت تنور  تن آدمی را داغ می کند، اما خشک است و تن را با عرق شستشو نمی دهد و نفسها را در سینه حبس می کند ولی انسان  خود را با محیط  وفق می دهد. کودکان فقرا  بدون  ابزار خنک کننده مدرن در این گرمی طاقت فرسا  با هم بازی می کنند.